یک sequence diagram، شکلی از interaction diagram است که اشیاء را به صورت طول عمرهایی نشان می دهد که با interactionهایشان، که به صورت پیامهایی به شکل فلش هایی که از طول عمر مبدا به طول عمر مقصد کشیده شده ترسیم شده اند، در پایین صفحه اجرا می شوند. Sequence diagramها، برای نشان دادن اینکه کدام شی با اشیاء دیگر در ارتباط است، و اینکه کدام پیام ها، این ارتباط ها را trigger می کنند، مناسب است. Sequence diagramها، برای نشان دادن procedural logic پیجیده مناسب نیست.
طول عمرها (Lifeline)
یک طول عمر، شرکت کننده ای مجزا (individual participant) در یک sequence diagram را نشان می دهد. یک طول عمر معمولاً، دارای یک مستطیل است که حاوی نام شی اش است. اگر نامش "self" باشد، نشان دهنده این است که طول عمر، نشان دهنده classifierیی است که صاحب sequence diagram است.
بعضی اوقات، یک sequence diagram، دارای یک طول عمر با یک نماد عنصر actor، رو در قسمت بالایی خواهد بود. عناصر boundary، control، و entity، نیز می توانند طول عمر داشته باشند.
پیام ها
پیام ها به صورت فلش نمایش داده می شوند. پیام ها ممکن است کامل، مفقود یا پیدا؛ همزمان و غیرهمزمان؛ call یا signal، باشد. در دیاگرام زیر، پیام اول یک پیام همزمان است که با یک پیام بازگشت غیرمستقیم کامل می شود؛ پیام دوم غیرهمزمان است، و سومی یک پیام بازگشت غیرمستقیم است.
رویداد اتفاقی (Execution Occurrence)
یک مستطل نازک که پایین طول عمر اجرا می شود، رویداد اتفاقی یا دریافت فوکوس یک کنترل را نشان می د هد. در دیاگرام قبلی، سه رویداد اتفاقی وجود دارد. اولی شی مبدا است که دو پیام را ارسال و دو جواب دریافت می کند؛ دومی شی مقصد است که یک پیام همزمان را دریافت و یک جواب را بازمیگرداند، سومی شی مقصد است که یک پیام غیرهمزمان را دریافت و یک جواب را بازمی گرداند.
Self Message
یک self message، می تواند یک call بازگشتی یک عملیات یا متدی را که متدهای دیگر متعلق به همان شی را فرا می خواند، نشان دهد. و به صورت ایجاد یک nested focus از کنترل در اتفاق اجرایی طول عمر، نشان داده شده.
پیام های مفقود و پیدا شده
پیام های گمشده پیام هایی هستند که ارسال می شوند ولی به مقصد نمی رسند، یا به دست دریافت کننده ای می رسد که در دیاگرام کنونی نشان داده نمی شوند. پیام های پیدا شده پیام هایی هستند که از یک ارسال کننده ناشناس یا از ارسال کننده ای که در دیاگرام کنونی نشان داده نمی شوند دریافت می شوند. آنها در حال رفت و آمد به یک عنصر نقطه پایانی نشان داده شده اند.
شروع و پایان طول عمر
یک طول عمر ممکن است در طی مقیاس زمان که توسط یک دیاگرام نشان داده می شود، ایجاد یا خراب شود. در مثال اخیر، طول عمر توسط یک نماد stop، به پایان می رسد و به صورت یک × نشان داده شده است. در مثال قبلی، نماد بالای طول عمر، پایین تر از نماد شی ای که باعث ایجاد طول عمر می شود، نمایش داده می شود. دیاگرام زیر شی ای را نشان می دهد که ایجاد و خراب می شود.
محدودیت های زمانی
به طور پیش فرض، پیام ها به صورت خطوط افقی نشان داده می شوند. از آنجاییکه طول عمر، گذر زمان را پایین صفحه نشان می دهد، هنگام مدل سازی یک سیستم زمان واقعی، یا حتی فرآیند تجارتی محدود به زمان، درنظر گرفتن زمانی که طول می کشد تا actionها را اجرا کند، می تواند مهم باشد. با تنظیم یا محدودیت زمانی برای یک پیام، ان پیام به صورت یک خط شیب دار نشان داد ه می شود.
اجزای ترکیبی
قبلاً گفته شد که sequence diagramها برای نشان دادن منطق فرایندی پیچیده مناسب نیستند. مکانیزم هایی وجود دارند که اجازه افزودن مقداری منطق فرایندی را به دیاگرام نمی دهند و زیر heading اجزای ترکیبی می آیند. یک جزء ترکیبی، یک یا چند processing sequence است که در یک قالب احاطه شده است و تحت شرایط معینی اجرا می شوند. اجزای درسترس، عبارتند از:
- جزء جایگزین ("alt")، constructهای if…then…else را مدل سازی می کند.
- جزء اختیاری ("opt")، constructهای switch را مدل سازی می کند.
- جزء break، ترتیبی جایگزین از رویدادها را که به جای کل بقیه دیاگرام پردازش می شوند را مدل سازی می کند.
- جزء موازی ("par")، پردازش همزمان را مدل سازی می کند.
- جزء ترتیب بندی ضعیف ("seq ")، تعدادی از ترتیب ها را، که به خاطرشان همه پیام ها باید در قسمت قبلی پردازش شوند، دربر می گیرد، اما هیچ گونه ترتیب گذاری ای را در یک قسمت به پیامی که طولی عمری را به اشتراک نمی گذارد، تحمیل نمی کند.
- جزء ترتیب گذاری دقیق ("strict") یک سری از پیام هایی را که باید در ترتیبی معین پردازش شوند، دربر می گیرد.
- جزء منفی ("neg ")، یک سری از پیام های نامعتبر را دربر می گیرد.
- جزء حیاتی، یک قسمت حیاتی را دربر می گیرد.
- جزء ignore، یک پیام یا پیامی را که اگر در بافت کنونی ظاهر شود، بی فایده خواهد بود را دربر می گیرد.
- جزء consider، اثری برعکس نسبت به جزء ignore دارد: هر پیامی که شامل این جزء نمی شوند، باید نادیده گرفته شوند.
- جزء assertion ("assert ")، مشخص می کند که هر ترتیبی که به صورت یک کارگزار(operand) نشان داده نمی شود، نامعتبر است.
- جزء حلقه، یک سری از پیام هایی را که تکرار می شوند، دربر می گیرد.
دیاگرام زیر یک جزء حلقه (loop) را نشان می دهد:
یک رویداد تعاملی (interaction occurrence) نیز وجود دارد، که شبیه یک جزء ترکیبی است. یک interaction occurrence، ارجاعی به دیاگرام دیگر است که کلمه "ref" را در گوشه چپ بالای frame دیده می شود، و هم نام دیاگرام ارجاع داده شده ای است که در وسط frame نشان داده شده.
دروازه (Gate)
دروازه، یک نتطه اتصال برای وصل کردن پیامی درون یک fragment به پیامی خارج از fragment است. EA، دروازه ای را به صورت یک مربع کوچک روی یک fragment frame نشان می دهد. دروازه های دیاگرام، به صورت connectorهایی off-page برای sequence diagramها عمل می کنند، و منبع پیام های دریافتی یا مقصد پیام های ارسالی را نمایش می دهد. دو دیاگرام بعدی به طورعملی چگونگی استفاده شدنشان را نشان می دهند. دقت کنید که دروازه ای که روی دیاگرام سطح بالا قراردارد، نقطه ای است که در آن سرفلش پیام، جزء ارجاعی را لمس را می کند – نیازی به render کردن آن به صورت یک box shape است.
Part Decomposition
یک شی می تواند بیش از یک lifeline داشته باشد. این موضوع، به پیام های بین اشیا و درون اشیا، اجازه ظاهر شدن روی همان دیاگرام را می دهد.
State Invariant / Continuations
state invariant، یک constraint است که روی lifeline قرار گرفته و باید در زمان اجرای برنامه، true باشد. و به صورت یک مستطیل با گوشه های نیمه گرد نشان داده می شود.
continuation، دارای همان نشانه ای است که state invariant دارد، اما در اجزای ترکیبی استفاده می شود و می تواند در بیش یک lifeline کشیده (stretch) شود.
اشتراک